- Belung Magazine
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση τους Εντάξει, το έχω Όχι, Δώστε μου περισσότερες πληροφορίες

View other editions

Ζωή στα όρια: η συναρπαστική ιστορία μιας ασθενούς με IPF

Τι κάνεις όταν μαθαίνεις ότι πάσχεις από μια ασθένεια σαν την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση (IPF); Ένας συνηθισμένος τρόπος αντίδρασης είναι η θλίψη και η απόσυρση, όμως η ασθενής μας επέλεξε μια άλλη πορεία. Αποφάσισε να ζήσει τη ζωή της στα όρια. Έτσι, ξεπέρασε τον εαυτό της όταν κολύμπησε στους Παναμερικανικούς Αγώνες 50+, όπου συμμετέχουν αθλητές ηλικίας 50 ετών και άνω. «Κολυμπάω καθημερινά. Αισθάνομαι καλύτερα όταν κολυμπάω».

living-life-to-the-max-belung-magazine

Τερμάτισε στην έκτη θέση της συνολικής κατάταξης των γυναικών ηλικίας 60-69 ετών όταν αγωνίστηκε στις 50 γιάρδες ελεύθερο, στους Παναμερικανικούς Αγώνες 50+ που έγιναν στην πόλη του Birmingham. Το κατόρθωμά της ήταν τουλάχιστον εντυπωσιακό για κάποια με το δικό της ιατρικό ιστορικό. Και μόνο το γεγονός ότι αυτή η 66χρονη γυναίκα στάθηκε στους βατήρες ήταν ένα μικρό θαύμα. Εξαιτίας της IPF, οι πνεύμονές της δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε και η πάθησή της κάποια στιγμή θα αποβεί μοιραία. «Η αναμενόμενη διάρκεια ζωής μου με την IPF είναι τρία έως πέντε έτη. Διαγνώστηκα πριν από δύο χρόνια, επομένως τα πηγαίνω αρκετά καλά», λέει χαμογελώντας. Η ασθένεια χτύπησε βαριά την οικογένειά της: Ο πατέρας της και ο ένας αδερφός της πέθαναν από IPF, ενώ έχει έναν ακόμα αδερφό που πάσχει από την ίδια νόσο.

αποφάσισε να μην εγκαταλείψει τον αγώνα, αλλά να ζήσει τη ζωή της στα όρια:

Ωστόσο, αποφάσισε να μην εγκαταλείψει τον αγώνα, αλλά να ζήσει τη ζωή της στα όρια: «Η ταλαιπωρία είναι μέρος της ζωής μου κι εγώ είμαι μέσα στη ζωή. Είμαι πολύ απασχολημένη με το να ζω». Η κολύμβηση αποφάσισε ότι έχει να της προσφέρει τα περισσότερα. ‘Όταν ήταν παιδί είχε ασχοληθεί με την κολύμβηση σε αγωνιστικό επίπεδο μέχρι τα δεκαπέντε της και λίγο αφού έγινε εξήντα ετών την ξεκίνησε πάλι. Τότε κολυμπούσε μία φορά την εβδομάδα, αλλά με την IPF η κολύμβηση έγινε καθημερινή δραστηριότητα: «Οι πνεύμονές μου έχουν την τάση να συρρικνωθούν και να σχηματίσουν ουλές, μέχρι που στο τέλος να πάθω ασφυξία. Και τότε ο αέρας δεν θα μου φτάνει για να ζήσω. Όμως σκέφτηκα ότι με την κολύμβηση θα τους αναγκάζω να διευρύνονται όλη την ώρα, κάθε μέρα. Γιατί όταν κολυμπάς, οι πνεύμονές σου φουσκώνουν πολύ. Και πραγματικά, το κολύμπι φέρνει αποτέλεσμα. Αισθάνομαι καλύτερα όταν κολυμπάω».

Κάτι άλλο που τη βοηθά να διατηρεί τη θετική της στάση απέναντι στη ζωή, είναι η φροντίδα και η υποστήριξη που δέχεται από τον σύζυγό της. Στέκεται στο πλάι της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: «Στους παναμερικανικούς αγώνες, μου είπε ότι το σημαντικό δεν είναι η νίκη, ούτε τα μετάλλια. Είσαι τυχερή που βρίσκεσαι εδώ. Αυτό που θέλει περισσότερο για μένα είναι να περνάω καλά. Και έχει δίκιο. Αλλά βέβαια, εγώ είμαι ανταγωνιστικό άτομο.

Μου αρέσει πολύ να τα πηγαίνω καλά και πάντοτε θα προσπαθώ να επιτύχω το καλύτερο.»

Αυτές οι πληροφορίες προορίζονται για γενική πληροφόρηση και ενημέρωση του κοινού και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη συμβουλή ιατρού ή άλλου αρμοδίου επαγγελματία υγείας
zinccode