- Belung Magazine
Deze website maakt gebruik van cookies om uw surfervaring te verbeteren. Door deze site te gebruiken, gaat u akkoord met dergelijk gebruik van cookies. OK, ik snap het Meer informatie

View other editions

Eén van de grootste belemmeringen bij de behandeling van ILD kan worden aangepakt

Een goed begin is het halve werk. Dit geldt zeker voor de behandeling van interstitiële longaandoeningen (ILD, afkorting voor 'interstitial lung disease'). Door de ontwikkeling van nieuwe behandelopties voor idiopathische pulmonale fibrose (IPF), één van de meest voorkomende vormen van ILD, is het nu belangrijker dan ooit dat deze aandoening zo vroeg mogelijk wordt vastgesteld. Finse onderzoekers analyseerden verwijsbrieven om na te gaan hoe snel IPF-patiënten worden doorverwezen naar een specialist. Hun bevindingen brachten manieren aan het licht waarop de periode tussen het verschijnen van symptomen en de verwijzing naar een specialist kan worden ingekort. 

early-diagnosis-belung-magazine

Volgens de onderzoekers zijn zij de eersten die, aan de hand van verwijsbrieven, bekeken hebben hoe de verwijzing van IPF-patiënten naar een specialist plaatsvindt. De verwijzing naar tertiaire zorg is belangrijk, aangezien laattijdige verwijzing naar tertiaire zorg gepaard gaat met een hogere sterfte, ongeacht de ernst van de IPF. Bij hun onderzoek analyseerden de onderzoekers 95 Finse verwijsbrieven van patiënten met IPF. Meer dan de helft van deze brieven was afkomstig van een huisarts. Hierdoor lijkt het alsof huisartsen goed in staat zijn om mogelijke ILD-verschijnselen op te merken, maar in de brieven bleek toch geregeld bepaalde informatie te ontbreken.

Ook vergaten verwijzende artsen vaak te vermelden wat voor werk de patiënt had gedaan

De onderzoekers zagen bijvoorbeeld dat in veel gevallen de anamnese niet uitgebreid genoeg was. In 58% van de brieven stond niets over een rookverleden, terwijl roken één van de belangrijkste oorzaken van chronische longaandoeningen is. Ook vergaten verwijzende artsen vaak te vermelden wat voor werk de patiënt had gedaan en of de patiënt tijdens het werk aan bepaalde stoffen was blootgesteld. De onderzoekers vermoeden dat verwijzende artsen bij oudere patiënten geneigd zijn het werkverleden te negeren. Artsen mogen alleen niet vergeten dat bij bepaalde stoffen, zoals asbest, gezondheidsproblemen soms pas lange tijd na blootstelling ontstaan.

De periode tussen het verschijnen van symptomen en de doorverwijzing is wellicht in te korten door huisartsen te voorzien van extra informatie over ILD

Tussen het verschijnen van de symptomen en de doorverwijzing bleek gemiddeld 1,5 jaar te zitten. Voor ILD is dat een vrij korte periode. Volgens andere onderzoeken duurt het vanaf het verschijnen van symptomen namelijk gemiddeld nog 2,2 jaar voordat de diagnose wordt gesteld. Volgens de onderzoekers moet het mogelijk zijn patiënten sneller door te verwijzen en de kwaliteit van verwijsbrieven te verbeteren. Zij pleiten voor het geven van voorlichting over ILD, zowel aan artsen als aan patiënten. Volgens de onderzoekers is de periode tussen het verschijnen van symptomen en doorverwijzing wellicht in te korten door huisartsen te voorzien van extra informatie over ILD en door de algemene bevolking informatie over ILD te geven die beter te begrijpen is. Hopelijk kunnen zulke maatregelen deze grote belemmering bij de behandeling van ILD uit de weg ruimen. 

Bron:
Minna Purokivi, Ulla Hodgson, Marjukka Myllärniemi, Eija-Riitta Salomaa, Riitta Kaarteenaho (2017): Are physicians in primary health care able to recognize pulmonary fibrosis? EUROPEAN CLINICAL RESPIRATORY JOURNAL, 2017 VOL. 4, NO. 1, 1290339 DOI: 10.1080/20018525.2017.1290339
 
 

disclaimer
BE/OFE-171214f 04/2018